Tot voor kort heb ik Javascript nooit echt serieus genomen. Die perceptie kwam voornamelijk door slechte programmeurs die hun beste beentje voorzetten op websites en allerlei plaatjes over het scherm lieten vliegen. Ook het inline definiëren van functies resulteert al snel in een brei ongestructureerde code. Voor mij leek het gewoon onmogelijk om enigssinds object-geörienteerd te werken met deze taal.
Toch ben ik er sinds een tijd wel wat serieuzer mee bezig en is Javascript niet zo slecht als ik dacht. Er zitten wel een aantal verschrikkingen in deze taal, waaronder de dynamische scoping, waardoor je door wat brandende hoepels moet springen om toch bij de juiste objecten te kunnen (var that = this voor de insiders). Wat ik wel goed vind aan deze taal is het feit dat functies gewoon eerste-klas objecten zijn. En dat het dus wel degelijk mogelijk is om object-geörienteerd programmeren te benaderen.
In diezelfde tijd dat ik aan de slag ging met Firefox was er een nieuwe browser hard aan de weg aan het timmeren op het Linux-platform: Chromium. Een hele tijd later na de aankondiging heb ik ‘t er toch eens op gewaagd, en ik moet zeggen dat ik erg onder de indruk ben van deze browser.