In een lage-prijzen-keten vind je soms netbookjes voor -inderdaad- lage prijzen. Het zijn meestal niet de bekende merken als Hp/Ibm/Lenovo/Acer/Toshiba/.., en dus is het misschien niet zo vanzelfsprekend informatie te vinden over de hardware, en de installeerbaarheid van Linux. En als er al Linux opstaat? De netbooks van Asus en Acer waren even verkrijgbaar met [...]

Aantal dagen sinds bug #32415 gemeld werd
2006-02-22T04:11:00
up

Nog enkele maanden en er is een Ubuntu bug die 6 jaar oud is.
Ondanks de beschrijving, gaat het niet alleen om Apple Bluetooth keyboards, maar ook om Logitech MX900, MX5000, MX1000, Lenovo bluetooth,… Ik vermoed dat die keyboards en muizen allemaal dezelfde bluetooth dongle gebruiken.

En kom nu niet af dat het allemaal de schuld is van hardwarefabrikanten, want in Opensuse werkt dit wél zoals het hoort.

Ik vind dat erg. 6 jaar staat die bug open, users zitten daar logs te dumpen tot en met, en geen enkele developer die er naar omkijkt. En als er dan één user is die een extreem gecompliceerde workaround beschrijft (die zelfs niet voor iedereen werkt!), dan wordt de bug koudweg afgesloten.

Een mens zou voor minder overschakelen naar Apple of Microsoft.

Het gebruik van Linux en het internet gaan natuurlijk hand in hand samen. Maar dan moet je thuis wel ongestoord gebruik kunnen maken van het internet.

Bij mij viel dat de laatste tijd heel erg tegen. Mijn XS4ALL VDSL verbinding kwam tot stand dankzij ‘hun’ hardware, de Fritz!Box 7340. Dat gaf vanaf het begin (bij mij) problemen.

Ten eerste heeft die Fritz!Box maar 2 lanpoorten. En door een nog steeds aanwezige bug in de firmware wil die lanpoort niet rechtstreeks babbelen met een Sitecom Gigalan Switch. Daarnaast was de verbinding onstabiel waardoor om de paar dagen de verbinding werd verbroken.

Op Usenet zag ik soortgelijke ervaringen voorbij komen. Ik besloot daarom tot een drastische maatregel. Ik heb Fritz! aan de kant geschoven en daarvoor in de plaats een Draytek Vigor 2750 Vn geplaatst.

Draytek Vigor 2750 Vn

De Vigor 2750 Vn is een strak vormgegeven model en beschikt ondermeer over een VPN, een krachtige firewall, VoIP (2 FXS poorten) en een Wireless N netwerk. En uiteraard beschikt de 2750Vn over een VDSL2 modem.

Er zijn 4 Gigabit LAN poorten en ook nog 2 USB poorten voor bijv. 3,5G en storage beschikbaar. Ook is dit apparaat geschikt voor IPv6 en TR-069. Het is ook mogelijk om met Multi SSID te werken en natuurlijk zijn zaken als WDS en WPS ook aanwezig.

Kortom..op papier ziet het er allemaal perfect uit. Voor een praktijk test moet je echter eerst deze Draytek zien te configureren. Er wordt vanuit XS4ALL geen ondersteuning voor dit model gegeven. Daarom heb ik e.e.a. zelf uitgezocht en mijn bevindingen hier neergelegd.

Configuratie Draytek Vigor 2750 Vn

Uiteraard sluit je de Vigor 2750 aan op je computer middels een ethernetverbinding. Vervolgens maak je verbinding door in je browser te browsen naar het interne IP adres van de Vigor Gateway: 192.168.1.1

Standaard moet je dan inloggen met admin/admin. Dat je zelf een ander wachtwoord moet instellen lijkt mij duidelijk. Ga ik hier verder niet op in.

Begin met de controle van de juiste firmware. Je hebt (als je ook VoIP gebruikt de nieuwste firmware (nu is dat 1.5.1) nodig. Die kan je vinden op de download pagina van Draytek’s website. Je installeert de nieuwste firmware vanuit het menu onderdeel System Maintenance, submenu Firmware upgrade.

Daarna start de zaak opnieuw op en log je opnieuw in. Er wordt een wizzard aangeboden om de verbinding in te stellen maar die heb ik niet gebruikt. Ik heb in het menu doorgeklikt naar WAN en vervolgens op het submenu Internet Access geklikt.

De instellingen staan op onderstaande screenshot. Bij XS4ALL maak je gebruik van een zgn. PPPoE verbinding en je identificeert je over de lijn. Je kan dus je loginnaam en wachtwoord invullen, maar als je iets anders opgeeft gaat het ook werken.

Vervolgens (belangrijk) ga je naar het 2e submenu onder WAN: Multi-VLAN en kiest voor Enable Multi-Vlan Setup met 6 als WAN VLAN ID.

Met die instelling gaat het modem inleren en na korte tijd maakt het verbinding wat je kan vaststellen als je kiest voor Online Status.

XS4ALL VOIP Instellen

Eerst sluit je een telefoontoestel aan op de 1e (onderop) FXS poort. Voor het instellen van VOIP ga je dan in het menu naar VOIP. Vervolgens kies je vanuit het submenu voor SIP Accounts. Daar klik je met je muis op (Index) 1 en vul je de relevante gegevens in (zie screenshot hieronder)

Uiteraard vul je zelf het telefoonnummer volledig in en klikt daarna op OK. Daarna wacht je even totdat een R verschijnt (registered) op de SIP accounts pagina:

Gefeliciteerd, je bent bereikbaar én je kan kan bellen. Maar je bent nog niet klaar. Want als iemand je nu gaat bellen zie je niet hun caller-id in je telefoonscherm. Dat moet je dan nog even goed instellen.

Ga daarvoor naar VOIP, submenu Phone Settings. Klik op (index) 1 voor dit scherm:

(De Prefered Codec staat bij mij standaard op G.729A/B (8Kbps). Je kan een betere codec gebruiken maar dat kost meer bandbreedte en vraagt meer kracht van je modem. Als je dat er voor over hebt kies je voor G.711a)

Klik vervolgens op Advanced (onderaan) en neem de instellingen over van het laatste screenshot:

Met deze instellingen heb ik alles aan de praat gekregen. Pas daarna ben ik andere computers, NAS, Server, Netwerkprinter etc. gaan aansluiten.Let daarbij op dat je ze eerst uit hebt staan en daarna pas aanzet. Anders blijft mogelijk het oude interne IP adres nog opduiken van dat apparaat.

Dankzij deze nieuwe hardware en de hier gebruikte instellingen draait alles goed én (vooralsnog) stabiel. De snelheid ligt beduidend hoger dan bij de Fritz!Box (downstream) en iets lager voor de upstream.

Kortom: hier zit een tevreden gebruiker.

2011 moet het jaar van de tabletcomputer worden. Apple zit in de kopgroep met zijn iPad en daarachter verschijnen zo langzamerhand de Android tablets. Persoonlijk vind ik het geheel wat chaotisch. Modellen volgen elkaar in hoog tempo op, met verschillende versies van Android, al dan niet met ondersteuning van de Android Market. Het topmodel van nu is het lachertje van morgen. Dat is vaker de realiteit met nieuwe gadgets, maar het is mij nog iets te chaotisch. Ik ben wel nieuwsgierig naar hoe de markt (nieuw en tweedehands) voor tablets zich ontwikkeld en bij het volgen van de trends liep ik tegen de IBMLenovo Thinkpad x61 aan. De Lenovo x61 is een laptop met touch screen die je als tablet kunt gebruiken. Ooit een heel duur speeltje, maar een paar jaar later voor weinig geld op te pikken. Doen of niet doen?

Dit mocht dan wel een leuk speeltje zijn met een leuke feature (het tabletscherm), maar de grote vraag was natuurlijk of het wel of niet met Ubuntu zou werken? Een zoekopdracht met de termen ‘Lenovo x61′ en ‘Ubuntu’ stelde me redelijk gerust. De x61 werd al redelijk ondersteund door Ubuntu 7.04. al moest . . . → Lees verder: Ubuntu 11.04 en de Lenovo x61 tablet

Er bestaat blijkbaar al een tablet met Ubuntu: de Ekoore Drake. Het gaat nog om een Ubuntu 10.10 met touch ondersteuning en Unity Netbook interface.  Maar laat dit het begin zijn van meer want een dergelijke tablet met bijv. Ubuntu 11.04 en Unity zou mijn voorkeur krijgen boven een iPad of Android tablet.

De muziekindustrie ondergaat grote veranderingen. Toen vinyl werd vervangen voor cd kwam ook de digitalisering op gang. Daardoor gingen veel mensen een  mp3 verzameling aanleggen want je wilde immers “alles hebben”. Maar het lijkt erop dat we nu genoegen kunnen nemen met het beschikbaar krijgen van muziek.

Met een dienst als Spotify kan je immers altijd naar jouw favoriete muziek luisteren. Achter de computer, vanaf je mobiele telefoon of vanaf bijv. je mediaserver.

Op het eerste gezicht lijkt het alsof alleen Windows & Apple gebruikers worden bediend. Maar er is ook een een zgn. preview build voor Linux aanwezig. Je moet dan wel een premium of een unlimited account hebben.

Er staan instructies op Spotify’s downloadpagina voor Linux en daarmee is de speler snel geïnstalleerd en staat het daarna ook keurig vermeld in je Toepassingen menu (onder Audio en video)

Er is nog wel ruimte voor verbeteringen maar Spotify is zeer bruikbaar gebleken. Om het goed te kunnen testen heb ik een premium account afgesloten zodat ik ook vanaf mijn HTC Desire HD kan luisteren. Maar ik had vooral behoefte om Spotify te gebruiken vanaf mijn Logitech Squeezebox Classic.

Dat is op zich niet zo lastig ware het niet dat je daarvoor een plugin moet installeren onder Squeezebox server. Tot voor kort had ik altijd begrepen dat die plugin alleen maar beschikbaar was Intel aangedreven hardware. Bij Digiplace staat echter een QNAP TS-419P en daarin zit een ARM processor.

Gelukkig is daar nu verandering in gekomen en wordt ook die ARM cpu ondersteund. De plugin staat zelfs gewoon klaar in je Squeezebox server. Vinkje plaatsen, account gegevens en voorkeuren invullen, server opnieuw opstarten en spelen maar.

In 1e instantie lijkt het niet te werken. Je moet echter naar je Internetradio scrollen om daar Spotify te vinden. In 1e instantie heb ik het geactiveerd op de webinterface van Squeezebox maar de Android applicatie “Squeeze Commander” biedt ook hier uitkomst.

Daarmee is je Android telefoon een prachtige grafische remote afstandbediening geworden en die is prima geschikt om ook je Spotify aan te sturen.

Mocht je muziek met mij willen delen dan ben ik als Digiplace te vinden onder Spotify en Last.fm.

Als je naast je ‘gewone’ computer ook nog andere computers in je netwerk hebt hangen dan wil je daar op enig moment natuurlijk ook naar toe kunnen gaan. Als die andere computers werken onder Windows dan maak je daarvoor meestal gebruik van het zgn. Samba protocol. Het werkt snel, wordt goed ondersteund door Linux en je kan er zondermeer gebruik van maken via bijvoorbeeld Nautilus. Samba is zo ingeburgerd dat ook Linuxservers Samba bijna standaard aan boord hebben.

Het is eenvoudig om verbinding te krijgen met een samba share. In nautilus tik je in smb://usernaam@ipadresvanserver/sharenaam en je komt binnen. Maar is het niet gemakkelijker om het automatisch te doen? Je zet je computer aan en de samba share is beschikbaar. Hoe dat gaat staat in dit artikel.

Aan de slag op de server

In mijn situatie gaat het om een gewenste permanente  verbinding tussen mijn Ubuntu desktop en een in mijn netwerk opererende QNAP NAS (TS-419P). Die NAS geeft de mogelijkheid om met Samba te werken. Dankzij de eenvoudige webinterface van QNAP is het een kwestie van een vinkje plaatsen bij de Netwerk Services.

Het instellen van de cliënt

Op de desktop moet er wel wat meer gebeuren. Om te beginnen installeer je het pakket smbfs met het commando sudo apt-get install smbfs

The SMB/CIFS protocol provides support for cross-platform file sharing with Microsoft Windows, OS X, and other Unix systems.

Omdat ik specifiek wil dat een share op mijn QNAP NAS constant is gemount moet ik ervoor zorgen dat bij het booten de inloggegevens van die NAS bekend zijn. Daarom maak je een klein onzichtbaar tekstbestandje (gksudo gedit /root/.naslogin) en plaatst daarin je gebruikersnaam en je wachtwoord. Let wel..de gebruikersnaam en het wachtwoord van de gebruiker op je NAS.

In dit voorbeeld noem ik  dat bestand dus .naslogin waardoor de PUNT ervoor zorgt dat het bestand niet automatisch zichtbaar wordt weergegeven. In dit bestand komen maar twee regels tekst te staan:

username=
password=

En inderdaad, achter het = teken komt dan de gebruikersnaam en wachtwoord te staan van de gebruiker op die NAS. Omdat het bestand onzichtbaar in de /root map komt te staan heeft het in ieder geval een veilig plekje gevonden.

Dit bestand moet je aanpassen met het commando: sudo chmod 600 /root/.loginnas

Vervolgens open je met rootrechten wederom je editor en past het bestand /etc/hosts aan (gksudo gedit /etc/hosts) In dit bestand voeg je het IP adres van je server met daarachter de netwerknaam toe. De standaard netwerknaam van een QNAP NAS is QNAP en als je die niet zou hebben veranderd komt er dus QNAP achter het IP adres van je NAS te staan.

De volgende stap is het aanmaken van een zgn. mountpoint. Dat is een map die straks de complete inhoud van de QNAP share laat zien alsof het op jouw computer staat. Je maakt die map aan met het commando sudo mkdir /media/mapnaam. In dit voorbeeld noem ik die map dus ‘mapnaam’

Die map moet je vervolgens even goed in zijn rechten zetten. Vanuit de terminal doe je dat met het commando sudo chmod 777 /media/mapnaam

We zijn er nu bijna. Je moet nu het bestand /etc/fstab aanpassen. Dat doe wederom met rootrechten en dus met gksudo gedit /etc/fstab. Maak het venster van gedit wat groter zodat alles keurig wordt uitgelijnd en voeg een nieuwe regel toe met de volgende syntax:

//ipadresvanjeserver/sharenameopserver /media/mapnaam cifs credentials=/root/.naslogin,rw,iocharset=utf8,dir_mode=0777,file_mode=0777  0 0

Let dus goed op dat je de juiste waardes vermeld (ipadres, mapnaam, sharenaam en inlogbestand). Als het allemaal correct is wordt de verbinding gemaakt als je daarna het commando sudo mount -a intikt in je terminal. Je ziet dan een icoon van de share op je bureaublad verschijnen.

Tot slot:

Als je hierna je computer herstart zie je meteen weer dat icoon op je bureaublad staan én een vermelding in Nautilus. Als je liever geen icoon op je bureaublad ziet staan dan kan je kiezen om sudo gconf-editor in te voeren en dan het  vinkje te verwijderen bij de entry:  Apps/nautilus/desktop.. volumes_visible.

Er zijn meerdere manieren om een printer te installeren onder Ubuntu. Maar als je een printer van HP gebruikt is toch wel erg gemakkelijk om te werken met HPLIP-GUI. Je installeert dit pakket met sudo apt-get install hplip-gui of je zoekt het op in Ubuntu Softwarecentrum. Vervolgens klik je op (Systeem, Voorkeuren) HPLIP-Toolbox en het feest gaat beginnen. Eerst krijg je een informatiescherm te zien.

Je klikt vervolgens op de voorgestelde button “Setup Device…” om de installatie te starten. Je krijgt vervolgens een scherm waarin je op zoek gaat naar de aangesloten printer. In mijn geval is de printer aangesloten via een ethernetaansluiting en dus kies ik voor de 2e optie maar geef ook onder de geavanceerde opties het interne IP adres op waar de printer op staat ingesteld.

Vervolgens krijg je nog een tweetal schermen waarop je keuze moet worden bevestigd en waar je de naamstelling kan aanpassen. En meer is het niet. Het grote voordeel van deze methodiek is echter de uitgebreide toolbox die je bij deze installatie krijgt aangeboden.

Je krijgt dus de voorraad inkt te zien, je kan je koppen schoonmaken of uitlijnen, papier en printkop instellingen wijzigen, boodschappen doen bij de HP winkel etc. etc. In je Gnome Panel komt ook een icoon te staan van waaruit die mogelijkheden ook zijn op te roepen.

Zeg nou zelf, makkelijker kan het toch niet?

Onlangs werd hier een QNAP TS-419 NAS geïnstalleerd. Met de komst van een dergelijke machine ga je natuurlijk ook nadenken over een backup strategie. Voorheen kopieerde ik de belangrijkste mappen en bestanden naar een aparte partitie van mijn harde schijf. En heel soms kopieerde ik die ook weer naar een externe harde schijf. Dat kan je niet echt een strategie noemen natuurlijk.

Daarom ben ik overgestapt naar een geautomatiseerd proces van backuppen. Hoewel dat ook prima kan met bijv. rsync heb ik een grafische frontend gebruikt: Simple Backup Suite.

Simple Backup Suite comprises of backend backup script and GNOME GUI frontends that provide a simple yet powerful backup solution for common desktop users. Simple Backup Suite comprises of backend backup script and GNOME GUI frontends that provide a simple yet powerful backup solution for common desktop users.

Installeren en configureren

Installeren is eenvoudig te realiseren via bijv. Ubuntu Softwarecentrum. Zoek naar “Configuratie van Simple Backup” en de benodige bestanden worden geinstalleerd. Daarna kan je het programma configureren via Toepassingen, Systeemgereedschap, Simple Backup-Configuration.

De opties van Simple Backup Suite spreken wel voor zich. Ik heb gekozen voor een volledige backup om de 30 dagen en verder wordt er dagelijks een incremental backup gemaakt. Uiteraard heb ik vervolgens de belangrijkste mappen gekozen waar mijn data én instellingen worden bewaard. Denk dan aan bijv. Documenten, maar ook aan de (onzichtbare) mappen voor applicaties zoals bluefish, xchat, thunderbird etc.

Wat ik alleen even moest uitzoeken was de manier om dat naar mijn NAS te laten stromen. Maar dat bleek ook niet lastig te zijn. Op mijn QNAP heb ik het FTP protocol actief gemaakt. Ik gebruik die alleen intern, want de poort is niet naar buiten open gezet. (Je kan natuurlijk ook ssh gebruiken).

Door nu de juiste verwijzing te maken wordt volautomatisch iedere dag de backup gedraaid. Dat gaat snel en geruisloos en dat maakt het leven weer een heel stuk prettiger (en veilig)

Lees eventueel eerst de inleiding over hoe deze serie artikelen is opgezet.

De oude en de nieuwe server.

De oude server was opgebouwd met de volgende hardwarecomponenten:

• Moederbord: ASRock K8NF6G-VSTA, met o.a. 100 Mb/s LAN aansluiting
• CPU: AMD Sempron 2600
• Memory: 2 GB
• Disken: 250 GB en 500 GB
• DVD/CD- Writer

De eisen aan de nieuwe server waren o.a.:

• dualcore CPU (er draait o.a. een SABNZBD downloader),
• geen SPOF (Single-Point-Of-Failure) meer voor de disken
• 1 Gb/s LAN aansluiting

Energieverbruik: Een belangrijk aspect voor een homeserver is het stroomverbruik, want het apparaat staat 7×24 uur aan en wordt alleen bij langdurige afwezigheid (vakanties) uitgezet. En voor elke 10 Watt aan vermogen zijn de energiekosten ongeveer € 8,50 per jaar. Het opgenomen vermogen in rust is 56 Watt. Dat is meer dan de ongeveer 30 Watt, die een NAS met 2 disken zou verbruiken. Het is de prijs van deze opzet, maar dat heb ik er graag voor over.

Betrouwbaarheid: Alhoewel de gebruikelijke consumentenhardware volgens de literatuur eigenlijk niet geschikt is voor 7×24 uurs dienstverlening, heb ik er toch weinig problemen mee gehad. Er moet wel bij gezegd worden, dat deze hardware meestal staat te niksen, en dus niet continue belast wordt zoals in datacenters van Webhosters.  Het enige probleem ontstond door een plotselinge diskcrash. Mijn ervaring is dat disken na een aantal jaren zonder duidelijke waarschuwing van tevoren, gewoon de geest geven. Nu heb ik ook geen signaleringssysteem voor de SMART data van de disken, zoals Webhosters ongetwijfeld wel hebben. De rest van de apparatuur kan het goed aan. Dezelfde ervaring had ik met een (Dell Inspiron 2650) laptop, die na 4 jaar intensief gebruikt te zijn,  nog eens 4 jaar dienst mocht doen als Internet webserver. Ook daarbij trad overigens 1 keer een diskcrash op. Het voordeel van laptop-apparatuur t.o.v. desktop-apparatuur is wèl het lage stroomverbruik. De laptop had voldoende aan 16 W, met alles in rust.

De ervaring met de diskcrashes is wel aanleiding om voor de nieuwe server met een vorm van Raid te gaan werken. Dankzij goede backups waren de problemen redelijk snel verholpen, maar het komt natuurlijk altijd op een zeer ongelegen moment.

De nieuwe server

De nieuwe server is opgebouwd met de volgende hardwarecomponenten:

• Moederbord: ASRock M4A78-VM met o.a. 6x SATA
• CPU: AMD Athlon X2 240
• Memory: 2 GB
• Disken: SATA, 2 x 1,5 TB
• Voeding: Pure Power Be Quiet 300 W.

Het opgenomen electrisch vermogen in rust is nu 51 Watt. Overigens heb ik gemerkt dat de combinatie voeding/moederboard verantwoordelijk is voor 90% van het opgenomen vermogen. Zie het volgende staatje van deze server, met nog een – vanuit dit oogpunt – minder gunstige voeding, die ik later heb vervangen:

Met deze hardware moet het mogelijk zijn ook video te renderen voor formaten die de mediaspeler niet aankan. Bovendien komen er nog 2 (analoge) TV kaarten in, die een Digitale VideoRecorder  gaat vervangen.